Вы знаходзіцеся: Тэатры масквы

У абшарніцкіх тэатрах выкарыстоўвалі мастацтва і ў мэтах прапаганды прыгонніцкай ідэалогіі. У некалькіх прыгонных тэатрах ставілася рэакцыйна-ахавальная опера В. І. Майкова 'Вясковае свята, ці Ўвянчаная дабрадзейнасць'. Граф А. Да- Разумоўскі меў хор з прыгонных. Гэты вяльможа замовіў сцэнар народнага свята, які ўслаўляў 'ціхамірную' жыццё яго сялян. Штогод у садзе графа ўладкоўвалі 'тэатральная сенажаць', на які запрашалі гледачоў. Сенажаць у разумоўскім садзе ўяўляў сабою дивертисмент: некалькі дзясяткаў высокіх прыгожых хлопцаў у белых кашулях, у поярковых капялюшах з паўлінавымі пярынкамі дружна размахвалі светлымі палосамі кос і спявалі песню, а сялянскія жанчыны і дзяўчыны ў каляровых кумачовых сарафанах і ў кічках, з каралямі са шкляруса ці павязаныя па-дзявоцку хусткамі гарнулі сена і вадзілі карагоды... Падобнае ўяўленне было ўладкована і ў падмаскоўным Царицыне для Кацярыны II. Больш дзесяці тэатраў было ў падмаскоўных сядзібах. Напачатку XIX у. вялікай папулярнасцю карыстаўся прыгонны тэатр Н. А. Дурасова ў маёнтку Любліна пад Масквой (другі тэатр Н. А. Дурасова быў у маёнтку Черемшан за Волгай). Н. А. Дурасов быў узнагароджаны ордэнам Святой Ганны. У 1801 г. ён замовіў архітэктару І. В. Еготову, вучню М. Ф. Казакова, праект хаты ў Любліна. Гэта хата мела ў плане абрысу ордэна: будынак уяўляў равноконечный крыж з круглай залай у цэнтры, паўкруглымі каланадамі ў два шэрагу з ляпнымі барэльефамі па фасадзе. Два прастакутных залы - калонны і мармуровы - упрыгожаны былі жывапісам, штучным мармурам, мастацкай лепкай. Цэнтральная зала, у якім даваліся ўяўленні, быў распісаны гризайлью - жывапісам, якая стварае эфект скульптурнага рэльефу.

Англічанка Кацярына Вильмонт (Уильмонт) у 'Лістах з Расіі ў Ірландыю' пісала, што на сцэне і ў аркестры тэатра Н. А. Дурасова было больш ста чалавек акцёраў і музыкаў. Нягледзячы на тое што акцёрамі яны былі 'ад сахі на час', гулялі цудоўна. Гаспадар тэатра шкадаваў, што цяпер час працоўнае-жніво і шматлікія акцёры на палявых працах.