Вы знаходзіцеся: Бацька рускага тэатра

Кадэцкі корпус быў зачыненай дваранскай навучальнай установай. Кадэты бралі ўдзел у палацавых святах, выконвалі пры двары оперныя спектаклі. Так, у 1736 г. пры ўяўленні оперы 'Сіла кахання і нянавісці' яны замянілі якія адсутнічаюць акцёраў, у 1737 г. у корпусе быў адкрыты адмысловы балетны клас, у якім навучалася некалькі маладых людзей. Прыкладна ў гэта ж час выконваліся і драматычныя творы. У 1748 г. была пастаўлена трагедыя Вальтэра 'Заіра', у 1750 г. - трагедыя Сумарокова 'Хорев' і камедыя 'Нарцыс' і яшчэ трынаццаць спектакляў. Ярославцы не пачуваліся сваімі ў чужой ім дваранскаму асяроддзю, ад астатніх кадэтаў яны адрозніваліся адзежай (ім не дазвалялі насіць ні мундзіра, ні шпагі), утрыманнем. І ўсё ж яны з прагнасцю накінуліся на навукі, веды іх атрымлівалі нязменна высокія адзнакі выкладчыкаў: 'добра', 'ладна, знарочыста', 'зразумелы, старанны, надалей надзея ёсць'.

Ваўкоў добра гуляў на клавікордах, выконваў арыі з італьянскіх опер. Пад кіраўніцтвам афіцэраў-аматараў тэатра ярославцы вывучылі па дзве ролі ў трагедыях Сумарокова 'Хорев' і 'Синав і Трувор'. Н. І. Новікаў пісаў: Ф. Ваўкоў 'у бытнасць сваю ў кадэцкім корпусе ўжываў усе старанні выйсці з гэтага просвещеннейшим, у чым і паспеў зусім. Пісьменнік А. П. Сумароков падарыў у 1754 г. Ф. Волкову сваю кнігу, дзе была надрукавана трагедыя 'Синав і Трувор'.

Са стварэннем сталага рускага тэатра спяшаліся. Урад прызнаў і яго асветніцкую ролю.