Вы знаходзіцеся: Тэатры масквы

У шматлікіх абшарнікаў прыгонныя слугі адначасова испол няли абавязкі артыстаў і музыкаў. Большасць іх, як у Дурасова, не былі вызвалены ад сялянскіх прац. Князь П. А. Крапоткін успамінаў пра тое, што ў прыгонным аркестры яго бацькі амаль кожны дваровы, апроч свайго рамяства, складаўся яшчэ басам ці кларнетом у аркестры.

Наладчык Макар, ён жа памагаты прыслужніка, гуляў на флейце, кравец Андрэй - на валторне. Абавязкам жа кандытара было спачатку біць у барабан, але ён так намагаўся, што аглушаў усіх. Тады яму купілі велічэзную трубу ў надзеі, што, быць можа, лёгкімі ён не будзе ў стане вырабляць такі шум, як рукамі. Але калі і гэта надзея не апраўдалася, яго здалі ў салдаты. Што ж дакранаецца 'рабога Ціхана', то, апроч незлічоных абавязкаў у хаце ў ролі лямпаўшчыка, палацёра ці выязнога лакея, ён яшчэ гуляў у аркестры: дзень на трамбоне, іншы - на басэтлі, а то і як другая скрыпка. Прыгонных Дурасова навучалі знакамітыя акцёры Дмитревский і Плавільшчыкаў. У Дурасова меўся адмысловы хор спеўнікаў з акампанементам рожкаў і кларнета і адзін з лепшых у Маскве аркестраў.

У графа І. П. Салтыкова прыгонная трупа гуляла ў падмаскоўным Марфине. Тут меўся невялікі драўляны тэатр, пабудаваны ў садзе; акрамя яго, меўся ў дзвюх вёрстах ад хаты тэатр на адкрытым паветры, на паляне сярод гаі, званай Дарьиной.

У тэатры Салтыкова ставілі оперы 'Два паляўнічага', 'Млынар, вядзьмак, ашуканец і сват' і інш.

Для тэатра Салтыкова Н. М. Карамазин напісаў сцэнар сельскага свята 'Толькі для Марфина'. Сярод аматараў, якія гулялі разам з прыгоннымі акцёрамі Салтыкова, быў дзядзька А. С. Пушкіна Васіль Львовіч Пушкін.