Фёдара Рыгоравіча Волкова (1728 – 1763) В.Г. Бялінскі назваў 'бацькам рускага театара'. Ваўкоў жыл у Яраслаўлі, быў пасербам купца і прадпрымальніка Ф.Плушкина. Яраслаўль быў у той час вялікім гандлёва-прамысловым горадам. У наваколлях яго, у сядзібах былі прыгонныя тэатры, ды і ў самым горадзе, у хатах абшарнікаў і купцоў 'ахвотнымі камедыянтамі' даваліся спектаклі. Так, у 1750 г. у хаце купца Рыгора Сярова 'выраблялася камедыя'. На спектаклі прысутнічаў Аляксей Ваўкоў - брат Фядора. Жыхары Яраслаўля маглі бачыць народныя драмы: 'Лодка', 'Пятрушка', 'Цар Ірад'. У Яраслаўлі была духоўная семінарыя, у якой падкруціўся ў XVIII у. драматург Зміцер Растоўскі (Данііл Савіч Туптало, 1651 -1709), аўтар п'ес 'Калядная драма' і іншых твораў. Зміцер Растоўскі, у адрозненне ад шматлікіх царкоўных дзеячаў, падтрымліваў рэформаў Пятра I. Вучні Зміцера Растоўскага напісалі камедыю 'Вянок славопобедному пакутніку Зміцеру'. Фёдар Ваўкоў дванаццацігадовым хлопчыкам быў накіраваны для навучання купецкай і завадской справе ў Пецярбург і Маскву. У Пецярбургу выпадкова патрапіў на аматарскі спектакль у Шляхоцкі кадэцкі корпус; убачыў трагедыю Сумарокова 'Синав і Трувор'. Гэта было тыповы твор драматургіі класіцызму, якое задавальняла ўсім яго правілам і канонам. Героямі яе былі князі, шляхетныя вяльможы, баяры, нададзеныя ўзнёслым запалам. Трагедыя складалася з дыялогаў і маналогаў. Артысты-кадэты, выразна адчаканьваючы вершы і паўрадкоўі, дэкламавалі ролі, любуючыся прыгажосцю свайго голасу, карысталіся прыгожымі, велічнымі жэстамі, у асоба патэтычных месцах гучаў крык і нават слёзы, хадзе, паставе імкнуліся надаць мернасць і высакароднасць. Твары акцёраў заўсёды былі звернутыя да гледача. Гарнітуры складаліся з кафтанаў, пудреных парыкоў - адпавядалі палацавай модзе сярэдзіны XVIII у.

Часткі