Вы знаходзіцеся: Параша каралева-шереметева

Граф жыў з Парашай у Кускове ў так званым 'Новай хаце', пабудаваным непадалёк ад тэатра. Адзіная дарога, якую ведала прыгонная акторка, была дарога ў тэатр ды ў сад. Дзевяць гадоў, з 1790 г., калі быў пабудаваны гэта хата, да 1799 г., яна жыла тут у адзіноце, аддаючыся ўсёю душою заняткам драматычным і музычным мастацтвам.

Але заставацца ў Кускове хутка стала цяжка - разнастайныя намёкі, зайздросныя вгляды, плёткі не маглі не азмрочыць жыцці.

Вядомыя аповяды пра пераслед Кавалёвай з боку зайздросных абывацеляў. У адзін са свят Параша накіравалася ў царкву:

- Спадарыня, ці не можаце вы паказаць нам, дзе тут гамарня! - раздаўся раптам нечакана нечы нахабна кплівы голас.

Праскоўя Іванаўна здрыганулася і ў спалоху падняла вочы. Прама перад ёй на заваротку алеі стаяў нейкі малады франт. З дзёрзкай усмешкай ён глядзеў ёй прама ў твар, відавочна, выдатна ведаючы, з кім кажа. За яго спіной віднеліся зларадна ўсмешлівыя твары яго спадарожніц - дробных маскоўскіх мяшчанак.

- А хто тут каваль? - працягваў малады чалавек, падморгваючы сваім прыяцелькам.

Праскоўя Іванаўна пабляднела. Яна зразумела, што ўся гэта пачварная сцэна падстроена знарок кімсьці з яе ворагаў, і насілу стрымлівала сваю абуранасць.

- Звернецеся да вартаўніка, ён вам пакажа,- прагаварыла яна і павярнула назад да хаты.

Наўздагон ёй раздаўся кплівы рогат.

-А дзеці ёсць у каваля? - закрычала адна з жанчын. Але Праскоўя Іванаўна ўжо не чула. Яна не памятала як убегла ў кабінет графа і ў істэрыцы звалілася на канапу. Н. П. Шереметев распарадзіўся пра ад'езд у іншую падмаскоўную сядзібу - Астанкіна. Кусковский тэатр быў пакінуты. У Останкине Параша адчула сябе некалькі вальней і весялей. Неўзабаве пасля іх прыбыцця сюды прыехалі і астатнія акцёры. Тэатральная трупа была ў поўным складзе, аднавіліся з яшчэ вялікім бляскам тыя ж уяўленні.