Вы знаходзіцеся: Бацька рускага тэатра

3 лютага 1752 г. Ваўкоў і яго таварышы прыбылі ў Пецярбург. У Царскім Селі, у палацы, яны выконвалі перад Лізаветай Пятроўнай п'есу свайго земляка Зміцера Растоўскага 'Пра пакаянне грэшнага чалавека'. У ёй распавядалася, як юнак збіўся з правільнага жыццёвага шляху і пачаў здзяйсняць рознага роду нявартыя ўчынкі. Ад такіх паводзін беласнежная яго адзежа пачала пакрывацца чорнымі плямамі, на іх былі напісаны гэтыя правіны. Паступова ўсё адзенне счарнела. Юнак раскаяўся, пачаў прасіць прабачэнні ў бога, і на вачах ва ўсіх адбыўся цуд: чорныя лоскутья пачалі адвальвацца, і малады чалавек стаў ізноў чыстым. Падчас спектакля гледачы пераглядаліся паміж сабой. Нягледзячы на тое што сама царыца была вельмі рэлігійнай, падобная наіўная п'еса не магла яе задаволіць. Тутака ж у палацы ярославцы выконвалі трагедыю Сумарокова 'Синав і Трувор', 'Арыстона', 'Гамлет' і„'Хорев'. Апошнюю згулялі чатыры разу. Гэтыя спектаклі некалькі палепшылі ўражанне ад правінцыялаў, але не да канца.

Акцёрам бракавала вывучкі. У 1754 г. братоў Волковых вызначылі ў кадэцкі корпус 'навучаць французскаму і нямецкаму мовам, танчыць і маляваць, гледзячы хто якой навуцы паляванне і паняцце аказваць будзе, акрамя экзерциций (практыкаванняў.- А. К.) вайсковых'. Яшчэ раней для навучання ў кадэцкі корпус былі аддадзены Іван Дмитревский і Аляксей Папоў.