Вы знаходзіцеся: Тэатры масквы

Сучаснікі распавядалі, што ў Маскве ці ледзь не ў кожным 'хаце з калонамі' была канцэртная ці тэатральная зала для заезджых замежных або сваіх артыстаў. Да гэтага можна дадаць, што побач з такім тэатрам знаходзіўся інтэрнат для прыгонных акторак і акцёраў.

На Знаменке стаяла вялікая хата генерала С. С. Апраксина (сына генерал-фельдмаршала, удзельніка Сямігадовай вайны). П. А. Вяземскі пісаў, што гэта хата прызначаны быў стаць 'храмам мастацтва'. Уладальнік тэатра не шкадаваў выдаткаў. Ён замовіў паэту Мерзлякову перавесці на рускую мову лібрэта оперы Фиорованти 'Вясковыя спевакі'. Сучаснікі ўспаміналі: калі ставілі оперу 'Дыяна і Эндимион', гледачы чулі гукі паляўнічых рогаў, раздаваўся брэх сабак і на сцэну выбягалі жывыя алені.

Нароўні з прыгоннымі ў апраксинском тэатры выступалі вядомыя 'вольныя' акцёры: буфф Малахаў і спявак-тэнар Пётр Аляксандравіч Булахов (1793-1835) (бацька кампазітара П. П. Булахова). П. А. Булахов выдатна выконваў у Вялікім тэатры 'Чорную шаль' Пушкіна на музыку А. Н. Верстовского. 'Ён першы спявак у Расіі і адзін з першых у Еўропе',- пісалі ў газеце таго часу.

4 верасня 1817 г. на сцэне тэатра Апраксина дэбютавалі П. С. Мочалов у трагедыі В. А. Озерова 'Эдип у Афінах'. Гэта стала 'адной з залатых дат у гісторыі рускага тэатра'.

У 1818 г. тут выступала знакамітая французская акторка Жорж. Яе гульня выклікала ў асяроддзі тэатралаў ажыўленыя спрэчкі. Жорж выступала ў адных і тых жа ролях, што і вялікая руская акторка Е. С. Сямёнава. Паслядоўнікі французскай акторкі змушаны былі прызнаць перавагу дачкі прыгонных акцёраў Е. С. Семеновой.