Вы знаходзіцеся: Тэатры масквы

У сваёй хаце Пазнякоў уладкоўваў танцавальныя вечары і маскарады, на іх гулялі прыгонныя музыкі. Сучаснікі пісалі пра тое, што падчас балю ў цені памяранцавых дрэў хаваўся барадач-садоўнік і пстрыкаў салаўём. А. С. Грыбаедаў у камедыі 'Гора ад розуму' нагадаў, што акцёры Познякова не заўсёды маглі пахваліцца тым, што яны добра накормлены. Тутака ж Грыбаедаў згадаў і пра выканаўца салаўінага свісту:

А наша сонейка, наш скарб?

На лбу напісана тэатр і маскарад.

Хата зелянінай распісаны ў выглядзе гаю,

Сам тоўсты, яго артысты тощи...

На балі, памятаеце, адкрылі мы ўдваіх

За шырмамі ў адной з пакояў посекретней,

Быў схаваны чалавек і пстрыкаў салаўём,-

Спявак узімку надвор'і лётней.

Заўважым, што 'птушыныя высвисты' былі распаўсюджанай забаўкай на Русі. З сялян складаліся часам цэлыя хоры разнастайных 'птушыных галасоў'. Вялікімі майстрамі свісту былі цвярскія фурманы.

Пасля выгнання Напалеона з Масквы ў сталіцы адкрылася некалькі прыгонных тэатраў. У тэатры С. С. Апраксина былі выкананы патрыятычныя п'есы 'Адважныя Кірылаўны пры нашэсці ворагаў', 'Вызваленне Смаленска', 'Усеагульнае апалчэнне', 'Праскоўя Правдухина'.