Вы знаходзіцеся: Тэатры масквы

Вялікім поспехам карыстаўся ў Маскве прыгонны тэатр генерал-маёра ў адстаўцы Пятра Андрэевіча Познякова. П. А. Вяземскі пісаў пра тое, што '...невядомыя багатыя абшарнікі, як з неба зваліўся, валіліся ў Маскву з якой-небудзь далёкай губерні. Яны сяліліся ў сталіцы і 'частавалі' яе забавамі і святамі. Адзін з такіх быў Пазнякоў. Ён прыехаў пацяшаць Маскву сваімі грашыма і прыгонным тэатрам. Пазнякоў купіла хата на Никитской... уладкаваў у ім зімовы сад, тэатральную зале з ложамі, пачаў даваць абеды, балі, спектаклі, маскарады. Спектаклі былі добрыя, таму што ў прыгоннай трупе знаходзіліся акцёры і спевакі не без здольнасцяў... На балях яго, спектаклях і маскарадах не было недахопу ў наведвальніках; арыстакратычная Масква так і рвалася на іх. Сам гаспадар хадзіў падчас свят па залах у гарнітуры 'не то персіяніна, не то кітайца'.

Спектаклі ў тэатры Познякова ставілі вядомыя 'вольныя' акцёры жонкі Сандуновы. У рэпертуары былі оперы Парыса 'Пярэварацень, ці спрачайся не спрачайся, а пра заклад не біся', Керубини 'Вадавоз', камедыя Коцебу 'Эпіграма' і іншыя творы. Верагодна, дзякуючы Сандуновым у тэатры Познякова ставіліся некаторыя п'есы дэмакратычнай скіраванасці. Да іх прыналежала гераічная опера Керубини 'Вадавоз', адзначаная пафасам Вялікай французскай рэвалюцыі 1789 г. Яна была прысвечана тэме маральнай перавагі трэцяга саслоўя над дваранствам.

У наведвальнікаў тэатра Познякова вялікай папулярнасцю карысталася прыгонная акторка Любочинская, якая выконвала роля жонкі прэзідэнта ў 'Вадавозе', Раісы ў 'Абор.отне', якая ўдзельнічала ў іншых спектаклях.