Вы знаходзіцеся: Тэатры масквы

Неўзабаве ў Маскву пачалі вяртацца ўцекачы. Акцёры Познякова прыйшлі ў свой тэатр. Увосень яны аднавілі пастаноўкі. Разам з усім народам акцёры былі перапоўнены патрыятычнага пачуцця кахання- да Радзімы. Спектаклі яны давалі бясплатна ў карысць бедных жыхароў Масквы. Так, 30 лістапада 1813 г. была згуляная опера Фиорованти (пераклад Мерзлякова) 'Вясковыя спевакі'.

23 красавіка 1814 г. у Маскву прыбыў кур'ер з дзейснага войска з весткай пра ўзяцце Парыжа. Праз тры дня ў позняковском тэатры быў па гэтай нагодзе вялікі баль-маскарад. Хор спяваў:

Бог і слава з намі, з намі!

Веснік да нас цароў даспеў.

Орлими махнуўшы крылами,

Рос у вянках у Парыж уляцеў...

Адна з масквічак, якую добра ведаў А. С. Пушкін, пісала сыну - афіцэру рускага войска: 'І якое ж, што праз паўтара гады мы святкуем тут, дзе французы таксама гулялі камедыю, на Позняковском тэатры...'

13 траўня 1814 г. у карысць параненых пад Парыжам рускіх ваяроў акцёры Познякова выканалі ўжо згадвальную намі оперу Керубини 'Вадавоз'. Гледачы адзначалі: 'Найпрыгожы тэатр Познякова адкрыты, і кожная нядзеля якая-небудзь новая опера, з мастацтвам размешчаная і разгуляная, праганяе і апошнюю думку пра незлічоныя бедствы...' Спектаклі, выкананыя акцёрамі Познякова, вярталі жыхароў Масквы да мірных настрояў. Гэта мела вялікае маральнае значэнне. Не выпадкова дырэктар імператарскіх тэатраў А. А. Майков у 'Кароткай цыдулцы пра чыннікі, па якіх неабходна трэба і карысна для казны аднавіць у Маскве часовы тэатр' пісаў пра тое, што масквічы з нецярпеннем чакаюць спектакляў у тэатры Познякова.