Jullie zetelen: De tonelen van de moskou

In het toneelstuk V. M. Fedorova 'Praskovia Borisovna Pravdukhina' Lisitsyna gespeelde zaglavnuiu rol. Pesa dit had uiteraard reaktsionnuiu napravlennost uitgesproken. Met betrekking tot het doel van toneelschrijver, Pravdukhina - dit 'buiten de geslagene paadje' provinciaal pomeshchitsa - van khranitelnitsa nationale tradities. Ze olitsetvoryala oeroude krepostnicheskii tradities en verzetten chinovniku pilaar Pustelginu. Grafiek - 'volnodumets', het voor de enlightenment van de natie, priverzhen naar 'vreemde mode', wegens welk, volgens de mening van 'deugdzaam' pomeshchitsy, nauwelijks verongelukte niet in 1812 g. Rusland. 'Hier wordt hoe niet geillumineerd-die skorospely begon. Om vylezat van onder de hoek poraboshcheniya te proberen en, met betrekking tot uw, van de bijgeloof, - Pravdukhina spreekt, - zo chut was beneden zodanig zal zich buigen slaan niet die pradedam zal niet ter herdenking... Ok better hetzij was niet, op welke wijze wij gadesloegen drijvend van ancientness... Dank die hebben nog niet alle door het dit skarednoi filosofie werden gebesmet, zo koi-hoe vroeg, ja met betrekking tot nekken svoloch vygnali; En die khrani gospodi, evenmin kola, van noch yard zou niet laten!'

V. M. Fedorov maakte afbeelding pomeshchitsy, verre van echte types. Pravdukhina niet leek haar zusters gemaakt door de beschermgeest Fonvizina en andere progressieve Russische toneelschrijvers. Gelijkaardige behandeling kon niet oorzaak en simpatii de bondman van de actrice. Lisitsyna speelde het op welke wijze afbeelding komiek en daarmede vykholostila reaktsionnuiu wezenheid alle pesy.

De bedenker 'van De jaarlijks van Russisch toneel' P. N. Arapov schreef die benadruken het karakteristiek waarneembaar verschijnsels van acridness en vlastoliubiya Pravdukhinoi schilderstuk, afbeelding, bijster nou naar haar geweten van alledaags kant, A. I. Lisitsyna 'de doel mengde van bedenker die zelve otniud richtte zich niet in dit geval naar komische uitwerking'.